Joram is verkeersspecialist bij de gemeente. Hij zorgt ervoor dat de stad bereikbaar blijft bij werkzaamheden en dat er veilig gewerkt kan worden. Daarbij hoort het controleren van verkeersplannen, het afstemmen met interne en externe partijen en het informeren van hulp- en busdiensten. De juiste dynamiek, de wisselende werkzaamheden en het oplossen van problemen geven hem energie want geen dag is hetzelfde.
Maar achter die energieke, harde werker schuilt ook een ander verhaal. Joram leeft al vijftien jaar met reuma. Een ziekte die niet alleen fysiek ingrijpt, maar ook mentaal veel vraagt. Zijn persoonlijke traject laat zien hoe belangrijk de juiste begeleiding kan zijn en welke rol de Werkpoli daarin speelt.
Leven met pieken en dalen
Toen Joram 35 jaar was begonnen de eerste klachten. Na een mountainbike rit kreeg hij pijn in zijn pols en dat groeide uit tot iets groters. De diagnose reuma liet even op zich wachten, maar het veranderde zijn leven ingrijpend. Rust nemen werd noodzakelijk en dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan voor iemand die altijd aanstaat.
Thuis een jong gezin, op het werk veel verantwoordelijkheid en een stresslevel dat al hoog lag. "Mijn vermoeidheid begon echt toe te nemen," vertelt hij. Zijn leven kenmerkte zich door pieken en dalen waarbij balans zoeken een voortdurende uitdaging bleef. Sport, en met name hardlopen, werd zijn belangrijkste houvast: “als ik even ging hardlopen, dan kwam ik gevoelsmatig toch over die vermoeidheid heen. En toen ik 42 jaar werd heb ik eindelijk die hele marathon gelopen.”
Vastlopen en de stap naar de Werkpoli
Een paar maanden geleden merkte Joram dat alles weer wat veel werd. Zijn energieniveau wisselde en de balans raakte zoek. Joram nam het heft in eigen handen en maakte een afspraak bij de verpleegkundig reumatoloog. Die wees hem op de Werkpoli in het Elkerliek Ziekenhuis in Helmond. "Ik stond er open voor," zegt hij. "Want ik wist: ik wil niet meer terug naar dat dal."
Een andere benadering
Dat eerste gesprek bij de Werkpoli was meteen anders. Geen computer met typgeluiden, geen formulieren, maar een echt gesprek. "Er werd meteen de tijd genomen voor mij. De vraag werd gesteld: wat gebeurt er nu echt bij jou? Dat geeft al gelijk aan hoe vertrouwt het voelde." Wat de Werkpoli onderscheidt is die blik. Niet alleen aandacht voor de ziekte maar juist kijken naar de mens. Naar werk, energie, draagkracht en de dingen die spelen op de achtergrond.
Het stoplicht als houvast
Samen zoeken naar oplossingen is kenmerkend voor de Werkpoli. In plaats van alleen te kijken naar beperkingen, ligt de nadruk op wat wel kan en hoe iemand daar regie op kan houden.
Het meest waardevolle wat Joram meekreeg is de stoplichtmethode. Een eenvoudig maar krachtig hulpmiddel om dagelijks bij zichzelf in te checken. Waar sta ik nu? En wat kan ik doen om van rood naar oranje te gaan en van oranje naar groen? "Als ik merk dat mijn mailbox richting de honderd loopt, weet ik: ik zit in het rood. Te veel door elkaar. Dan moet ik even stoppen en kijken wat ik kan parkeren." Hij heeft het schema niet meer dagelijks voor zich liggen, maar het zit in zijn hoofd. "Wat ik voor de Werkpoli niet deed, doe ik nu wel. Ik kijk bewust naar waar ik op leegloop. En dan zet ik die knop om."
De waarde van de Werkpoli
Het verhaal van Joram maakt duidelijk hoe groot de impact van de Werkpoli kan zijn. Niet door werk over te nemen of problemen op te lossen, maar door mensen te helpen zichzelf beter te begrijpen en aan te sturen.
Voor professionals met een drukke baan en een chronische aandoening is dat van onschatbare waarde. De Werkpoli biedt geen standaardoplossing, maar maatwerk.
Voor Joram betekende het een hernieuwde balans tussen werk, gezondheid en privéleven. En misschien nog wel belangrijker: het gaf hem weer vertrouwen dat hij kan blijven doen waar hij energie van krijgt.