Een arbeidsbeperking is echt niet spannend

Melissa (27 jaar), werkt via Ctalents bij de Provincie Utrecht als communicatie- en programmamedewerker, is aan één oog blind en ziet met het andere oog slechts 10%.

“Ik ben geboren met een oogafwijking dus ik heb nooit goed kunnen zien. Ik had daarnaast de pech dat mijn netvlies op mijn 16e losliet. Dat heeft er toe geleid dat ik nu één oogprothese heb. Ik zie mijn beperking zeker niet als een belemmering. Ik heb een reguliere communicatiestudie aan de hogeschool kunnen afronden en woon zelfstandig. Natuurlijk zijn sommige dingen voor mij wat lastiger maar daar laat ik me niet door tegenhouden. Ik loop zonder stok of hulphond met naaldhakken over straat. Daardoor stap ik soms in een diepe plas die ik over het hoofd zie. Tja, dat is dan maar zo.

Na mijn studie heb ik bewust een jaar vrijwilligerswerk gedaan en ben ik gaan reizen. Nadat ik weer terug was maakte een vriendin mij attent op Ctalents, een organisatie die jonge professionals die doof, slechthorend, blind of slechtziend ondersteunt bij het vinden van betaald werk.

Bij hen kreeg ik de kans om één dag in de week werkervaring op te doen en aan de slag te gaan als communicatiemedewerker. Ik mocht mij bezighouden met marketing en social media. Een mooie en leerzame kans die ik met beide handen aanpakte. Tevens hielp Ctalents mij in deze periode om, aan de hand van verschillende testen en gesprekken, mijn zelfkennis te vergroten en mijn talenten op papier te zetten.

Uiteindelijk ben ik via hen in contact gekomen met de Provincie Utrecht waar ik nu sinds een jaar werk als communicatie- programmamedewerker. Hierdoor ervaar ik dagelijks werkgeluk. Ik ben hier namelijk gewoon Melissa en niet dat slechtziende meisje. Ik heb gezellige, betrokken collega’s en ik doe iets wat ik leuk vind. Collega’s vergeten soms mijn beperking en stiekem vind ik dat het grootste compliment dat ik kan krijgen.

Dat ik slechtziend ben betekent dat ik met bepaalde dingen net wat anders om ga dan gewone ziende mensen. Als ik bijvoorbeeld een overleg heb met iemand die ik niet ken dan zorg ik ervoor dat ik wat eerder ben dan de afgesproken tijd. Ze moeten dan op zoek naar mij in plaats van andersom.

Ik ben dankbaar voor de kansen die de Provincie Utrecht mij biedt. Ik heb een vast contract gekregen. Dat is voor mij de bevestiging dat ze er, net als ik, alle vertrouwen in hebben.

Mijn tip aan werkgevers: kijk naar de talenten die iemand bezit en zie een beperking niet als een beperking. Een arbeidsbeperking is echt niet zo spannend als je denkt.”