Terug
Verhaal

De werkpoli: het verhaal van Dorothé

donderdag 2 april 2026

Dorothé glimlachend op speelplein kinderopvang

De Werkpoli: waar gezondheid en werk elkaar écht ontmoeten

Wanneer je een chronisch-progressieve ziekte hebt verandert de betekenis van werk. Het gaat niet langer alleen over carrière maken, maar over meedoen, ertoe doen, verbonden blijven met collega’s en behoud van eigenwaarde. Tegelijkertijd wordt het steeds lastiger om alle ballen in de lucht te houden: je gezondheid, je gezin, je werk en je energie.

Voor veel mensen is juist die combinatie de grootste uitdaging. Toch is goede ondersteuning op dit gebied lang niet vanzelfsprekend. In de reguliere zorg is werk vaak geen gespreksonderwerp. En binnen organisaties weten werkgevers vaak niet goed hoe ze medewerkers met een chronische aandoening kunnen ondersteunen. 

Daarom startte Driessen Foundation in het kader van ‘Werk als Medicijn’ de eerste fysieke Werkpoli in het Elkerliek Ziekenhuis in Helmond. Werk geeft namelijk structuur, zingeving en verbondenheid. Vroegtijdige aandacht voor werken met een chronisch-progressieve ziekte voorkomt uitval en behoudt perspectief. De Werkpoli is een plek binnen zorgorganisaties waar mensen met een chronisch-progressieve ziekte terecht kunnen voor al hun vragen rondom werk. De Werkpoli is er niet alleen voor patiënten, maar óók voor de werkgever.

Een leven lang werken, ondanks MS

Dorothé is directeur van een grote kinderopvangorganisatie en leidt een team van ruim vijftig medewerkers. Al 24 jaar draagt ze de verantwoordelijkheid voor kinderen, ouders en personeel. Maar ze draagt óók een andere verantwoordelijkheid: leven met MS, een diagnose die ze kreeg toen ze 35 jaar was en twee jonge kinderen had.

Toch is Dorothé nooit iemand geweest die bij de pakken neerzat. Ze bleef werken, bouwen, zorgen en organiseren. Maar met de jaren veranderde haar energieniveau. Woorden vinden werd soms lastig, plannen kostte meer moeite en structuur bewaken nog meer.

De ontdekking van de Werkpoli

Het was haar neuroloog bij het Elkerliek die haar wees op de Werkpoli in hun ziekenhuis. Ze kende het niet, maar besloot het toch een kans te geven. Want hoewel Dorothé zichzelf altijd staande hield zag ze ook iets anders: de kloof tussen zorg en werk is groot. 

Eén plek voor al je vragen over werk

De Werkpoli is uniek omdat ze niet alleen naar de ziekte kijkt, maar naar het hele plaatje: je rol op het werk, je energieniveau, je draagkracht, je toekomstperspectief én de verwachtingen van je werkgever.

Tijdens haar eerste gesprekken bij de Werkpoli kreeg ze meteen concrete handvaten om te gebruiken in haar leven. Zo kreeg ze het advies om niet meer te veel “in het moment” te leven, maar de dag van tevoren al voor te bereiden. Een kleine verandering die enorm veel rust kan bieden. Ook oefent ze met kleine ademhalingsoefeningen die haar helpen om op drukke werkdagen de rust te bewaren. 

De Werkpoli: ook voor werkgevers

Dat onderscheidt de Werkpoli van alle andere zorgonderdelen. Werkgevers worden niet buitenspel gezet, maar actief betrokken. Ze kunnen vragen stellen en leren hoe ze medewerkers met een chronisch-progressieve ziekte kunnen ondersteunen.

Dorothé weet als geen ander hoe belangrijk dat is, omdat ze zelf ook werkgever is. Ze merkt dat andere werkgevers moeite hebben om met ziekte om te gaan. Niet uit onwil, maar uit onwetendheid en tijdgebrek.

“Werkgevers zijn vaak vooral bezig met het runnen van hun bedrijf” vertelt ze. “Ze willen helemaal geen ‘kantoordingen’. Maar als iemand uitvalt moeten ze ineens beslissen. En dan gaat het vaak mis, niet omdat ze niet willen helpen, maar omdat ze niet weten hoe.”

Haar boodschap aan hen is duidelijk: “Gooi iemand niet te snel aan de kant. Probeer het eens. Kijk wat iemand wél kan. Laat iemand niet vallen.”
Daarmee raakt ze precies de kern: de Werkpoli creëert ruimte voor mogelijkheden waar andere instanties vooral grenzen zien.

Een weg naar de toekomst

Met de hulp van de Werkpoli kijkt Dorothé positief naar de toekomst. Ze wil haar werk graag blijven doen, maar dan wél met meer balans. Want werk is belangrijk, maar tijd met haar partner, familie en haar geliefde piano is dat óók.

Ze heeft geleerd dat werk en leven elkaar niet hoeven uitputten. Dat je ook kan en mag afbouwen. Dat je mag kiezen voor kwaliteit boven kwantiteit. En dat er professionals zijn die met je meedenken over hoe je dat stap voor stap doet.

Waarom elke zorgorganisatie een Werkpoli nodig heeft

Dorothé twijfelt geen moment: elke zorgorganisatie zou een Werkpoli moeten hebben. Niet omdat de zorg tekortschiet, maar omdat werk een onderschat onderdeel is van gezondheid en welzijn. Mensen met een chronisch-progressieve ziekte willen geen afstand doen van hun werk: ze willen juist blijven meedoen. Werkgevers willen hun medewerkers behouden, maar weten vaak niet hoe.

De Werkpoli overbrugt dat gat. Het geeft richting, rust, handvatten, hoop en perspectief. Het laat zien wat iemand wél kan in plaats van wat niet meer lukt.

Meer weten?

Wil je meer weten over de Werkpoli of een Werkpoli starten binnen jouw eigen zorgorganisatie? Ontdek hier meer over de Werkpoli.